Założenia i cele

Celem projektu jest stworzenie aplikacji mobilnej umożliwiającej poinformowanie użytkowników o zaistnieniu stanu nagłego zagrożenia zdrowia i życia u osób znajdujących się w miejscu publicznym,  tym samym zwiększenie prawdopodobieństwa skutecznego udzielenia im pierwszej pomocy przed przybyciem służb ratunkowych.
Największe szanse przeżycia nagłego zatrzymania krążenia mają osoby, u których świadkowie zdarzenia prowadzili reanimację przed przyjazdem pogotowia. Mózg człowieka pozbawiony tlenu obumiera nieodwracalne w ciągu kilku minut, kluczowym w ustaniu pracy serca jest rozpoczęcie możliwie wcześnie uciskania klatki piersiowej i wykorzystanie defibrylatora zautomatyzowanego. 

Realizacja projektu polega na stworzeniu i implementowaniu autorskiej aplikacji mobilnej „Jestem blisko” (adres internetowy projektu: www.jestemblisko.pl) umożliwiającej informowanie przez operatora numeru ratunkowego 112, (opcjonalnie innego dysponenta służb ratowniczych i ratunkowych), użytkowników końcowych, którzy dobrowolnie zgodzili się na zainstalowanie aplikacji na swoim urządzeniu  mobilnym udział w projekcie, o zaistnieniu stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego u osób znajdujących się w miejscu publicznym, co jednocześnie oznacza prośbę o udanie się we wskazane miejsce i podjęcie adekwatnych do potrzeb i możliwości działań z zakresu pierwszej pomocy.

1448973022 (1)

Operatorzy numerów ratunkowych w chwili przyjęcia zdarzenia o potrzebie udzielenia pomocy osobie nieprzytomnej, u której zachodzi podejrzenie wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia w miejscu publicznym, wpisując adres w panelu dyspozytorskim systemu Jestem Blisko, informuje jednocześnie użytkowników znajdujących się w odległości mniejszej niż 1 km o tym fakcie. Docelowo panel dyspozytorski powinien zostać zintegrowany z obecnie stosowanym w Centrach Powiadamiania Ratunkowego oprogramowaniem dyspozytorskim.
W celu skrócenia czasu dotarcia na miejsce wezwania użytkownicy aplikacji, którzy potwierdzą odebranie sygnału, otrzymają informację o optymalnej drodze dotarcia do osoby potrzebującej

Aplikacja „Jestem blisko” będzie dedykowana dla wszystkich osób deklarujących chęć i umiejętność udzielania pierwszej pomocy. System nie zbiera danych osobowych, ani historii lokalizacji użytkowników.

Aplikacja pozwoli także na uzyskanie informacji o poziome gotowości społeczeństwa do angażowania się w działanie w obliczu konieczności udzielenia pierwszej pomocy. Dzięki jej zakładanemu rozwojowi pozwoli osobom zainteresowanym na zdobywanie aktualnej wiedzy i optymalnych procedur postępowania na miejscu zdarzenia z osobą poszkodowaną.
Stanowić będzie nieocenione wsparcie dla systemów ratunkowych. Z założenia przyczyni się do wzrostu poziomu bezpieczeństwa obywateli, ma także potencjał przyczynić się do poprawy przeżywalności w nagłym zatrzymaniu krążenia i innych nagłych stanach zagrożenia zdrowotnego. Idea jej utworzenia jest naturalną konsekwencją i kontynuacją już działających projektów, do których należy np. Krakowska Sieć Defibrylatorów AED – „Impuls życia”.

Projekt został opracowany przez zespół osób mających wielkie doświadczenie w dziedzinie ratownictwa i nowych technologii: Artura Luzara, Piotra Sowizdraniuka, Jacka Niteckiego, Jerzego Jaskułę oraz Łukasza Luzara.

Podsumowanie
Od ponad 50 lat powodzenie akcji ratowniczych związanych z wystąpieniem stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego w opiece przedszpitalnej uzależnia się od siły i jakości współpracy poszczególnych ogniw tzw. łańcucha ratunkowego nazywanego dziś także łańcuchem przeżycia. W nagłym zatrzymaniem krążenia mamy na myśli 4 jego elementy: wczesne rozpoznanie możliwości wystąpienia w krótkim czasie zagrożenia dla zdrowia i życia oraz wezwanie pomocy medycznej, rozpoznanie zatrzymania krążenia, a co z tym idzie – rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej i/lub wentylacji zastępczej przez świadków zdarzenia, zastosowanie defibrylacji zautomatyzowanej lub manualnej w możliwie krótkim okresie od chwili ustania pracy serca oraz przekazanie poszkodowanego wysoko wyspecjalizowanym podmiotom w zakresie medycyny ratunkowej i intensywnego terapii i nadzoru medycznego. Trzy pierwsza ogniwa należą do świadków zdarzenia – bez ich obecności szanse na uratowanie poszkodowanego drastycznie spadają. Wyniki prowadzonych badań wskazują na to, że wykonanie w czasie ratowania wczesnej defibrylacji (w czasie 3-5 minut od utraty przytomności) może skutkować wzrostem przeżywalności nawet do 75%. Dlatego tak istotnym jest nie tylko wdrażanie działań edukacyjnych mających na celu upowszechnienie wiedzy i umiejętności z zakresu resuscytacji, ale także budowanie sieci publicznego dostępu do defibrylatorów zautomatyzowanych i wspieranie takich inicjatyw jak aplikacja „Jestem blisko”. Nie można zapominać, że czasu zatrzymania krążenia do osiągnięcia zerowego stężenia tlenu w tkance mózgowej mijają zaledwie 2 min. , po tym czasie zmiany w mózgu mogą być nieodwracalne. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa powinna być podjęta nie później niż do 4-5 od ustania pracy serca. Organizacja systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne zakłada, że zespół ratownictwa medycznego dotrze do pacjenta znajdującego się w mieście powyżej 10 000 w czasie od 8 do 12 minut (poza miastem 15 do 20 min.) , oczywistym jest, że system ten nie jest w stanie wydolnie interweniować i docierać do miejsca wezwania natychmiast, a osoby gotowe udzielić pierwszej pomocy mogą być naprawdę blisko.